روی شیروانی داغ

کسانی که طرح ایجاد خاموشی در ساعت ۹ امشب را ارائه کرده‌اند و کسانی که این روزها صندوق پستی ما را با تبلیغ این طرح آباد کرده‌اند لابد هزینه‌ها و فایده‌های آن اندیشیده‌اند و کفه را به نفع فایده سنگین‌تر دیده‌اند. من هم این روزها در گوشه‌ی ذهنم گاهی با این طرح ور فته‌ام. به غیراخلاقی بودن آن که در این مطلب از پارسا مورد توجه قرار گرفته فکر کرده‌ام و فرض‌هایی که رها در این مطلب مطرح کرده است را هم در ذهنم تصور کرده‌ام و البته از دیدگاه عمل‌گرایانه‌ی خودم نسبت به این مسائل هزینه‌های احتمالی دیگری را هم یافته‌ام که وقتی آنها را در کنار فایده‌های متصور برای این طرح قرار می‌دهم به نظرم می‌رسد با طرح خیلی منطقی‌ای روبه‌رو نیستم پس ترجیح می دهم در این بازی شرکت نکنم.

کسانی که می‌خواهند در این طرح مشارکت کنند اگر به این فرض‌های رها نیندیشند. اگر که حرف های پارسا درباره‌ی غیراخلاقی بودن حرکت را با فایده‌هایی که ممکن است از این حرکت به دست بیاید مقایسه نکرده باشند و جواب قانع کننده‌ای که مبتنی بر اتو به دست ایستاده کنار پریز برق در ساعت ۹ امشب نیافته باشند از نظر من کارشان غیراخلاقی و غیر قلانی است. حالا که فتوا را دادم! دلایل خودم را هم بنویسم و خلاص:

هدف عمده‌ی این طرح و تنها فایده‌ی متصور برای آن “که فایده‌ی چشم‌گیری است” عرض اندام در برابر کودتاچیان و نشان دادن فراوانی‌ی ایرانیانی است که به جنبش سبز اعتقاد دارند. فرض کنیم که ما بتوانیم چراغ‌ها را با یک حرکت صاعقه‌وار هماهنگ در ساعت ۹ شب خاموش کنیم، علاوه بر چراغ‌های ما چراغ‌های دیگرانی که از حرکت ما اطلاع ندارند “و یا به آن اعتقاد ندارند” هم خاموش می‌شود. حالا برق‌ها آمده و حکومت قصد اطلاع‌رسانی درباره‌ی ماجرای رخ‌داده را دارد. می‌دانیم که یکی از عمده‌ترین راهبردهای کودتاچیان برای مقابله با جنبش سبز بدبین‌سازی مردم نسبت به آن است. این اطلاع‌رسانی که محتوای آن را به خوبی می‌شود حدس زد چه تاثیری در پیش‌برد این راهبرد کودتاچیان خواهد داشت؟ آیا یادمان رفته که چرا شیشه‌ی ماشین‌های مردم شکست و چرا مغازه‌هاشان آتش گرفت؟ اعتراض ما تاکنون غیرخشن بوده و کودتاچیان را هدف قرار داده است. ما حالا قصد داریم خشونت را وارد اعتراضمان کنیم “پارسا در مورد خشن بودن این حرکت توضیح داده است، به لینک بالا رجوع کنید” و این خشونت به مردم نیز آسیب می‌رساند. این آسیب بی‌شک باعث بدبینی بسیاری از مردم به ما خواهد شد و این بدبینی سخنان کودتاچیان را برای آنها پذیرفتنی می‌کند. ما نیاز داریم بدنه‌ی مردمی‌ جنبش تنومندتر شود و من هر حرکتی را که در این جهت نباشد رد می‌کنم.

من به احتمال عدم توفیق این طرح اشاره نکردم چون دلیلی نمی‌بینم که به یاس دامن بزنم اما اگر که این طرح موفق نشود مطمئن باشید که بسیاری را مایوس می‌کند و بسیاری را به خنده می‌اندازد. یک تاجر موفق تا درباره‌ی حساب خود مطمئن نباشد چک نمی‌کشد. آیا ما درباره‌ی پر بودن این حساب مطمئنیم که چک کشیده‌ایم؟ اصلن این چک را کی کشیده؟

می‌دانید چرا این بحران دچار کودتاچی‌ها شد؟ آنها به تبعات عملشان فکر نکرده بودند. ما به تبعات عملمان فکر کرده‌ایم؟