روی شیروانی داغ

آقای سردار احمدی مقدم! شما درباره‌ی این چند خط چه نظری دارید؟:

اما تکان‌دهنده‌ترین گزارش‌ها در این میان به بازداشتگاه غیرقانونی کهریزک اختصاص دارد که بر اساس گزارش‌های موثق و متعدد، تحت نظارت مستقیم سردار رادان قائم‌مقام فرمانده نیروی انتظامی کل کشور اداره می‌شود و فضایی یکسره قرون وسطایی بر آن حاکم است.
شاهدان عینی و بازداشتی‌های آزاد شده از کهریزک، وضعیت این بازداشتگاه غیر قانونی را این‌گونه توصیف می‌کنند: در یک سوله‌ی ۲۰۰ متری بدون وجود دستگاههای تهویه‌ی هوا، چندین معتاد کراکی که امیدی به زنده ماندن آنها نیست و بدن‌هایشان کرم گرفته، دراز به دراز بر روی زمین افتاده‌اند؛ و در کنار آنها، بازداشت شدگان نگهداری می‌شوند. بازداشت‌شده‌ها حدود ۱۰۰ نفرند که به این محیط غیر بهداشتی با هوای نامطبوع منتقل شده‌اند. آنها صف می کشند تا بتوانند از زیر در، ولو برای دقیقه‌ای از هوای بیرون تنفس کنند.
هر روز صبح سردار رادان به این محل سرکشی می‌کند و خود شخصا هر روز چند نفر از بازداشت شدگان را مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار می‌دهد. بهترین ابزار شکنجه در دست رادان، شلنگ است. وقتی صبح هر روز صدای هلیکوپتر می‌آید، بچه‌ها به خود می‌لرزند و می‌فهمند که رادان آمد.

آقای احمدی‌مقدم رادان در کهریزک چه می‌کرد؟ اگر این نوشته موثق باشد “که من از ته دل آرزو دارم این‌گونه نباشد” گواهان بسیاری می‌توانند درباره‌ی حضور و نوع حضور آقای رادان در اردوگاه کهریزک توضیح دهند، تظلم‌خواهی و دلجوئی‌ای که دستورش به شما ابلاغ شده “و لابد اگر دستورش ابلاغ نمی‌شد قراری برای صورت گرفتن آن وجود نداشت” را به ماجرای کهریزک هم تسری دهید. آنچه که تخریب شد بیش از چند ماشین بود. آن‌چه که تخریب شد بیش از ۵۰۰ میلیون ریال ارزش داشت. حس می‌کنم اگر اراده‌ای وجود داشته باشد فرصت هنوز برای ترمیم چهره‌ی کریهی که از ناجا در ذهن‌مان شکل گرفته فراهم باشد. سوالم را بی‌پاسخ نگذارید؛ سردار! رادان در کهریزک چه می کرد؟